جرم ورود به عنف چیست؟ | وکلای ایران - 20 آذر 1404
- خانه
- جرم ورود به عنف چیست؟ | وکلای ایران - 20 آذر 1404
ورود به عنف به معنای ورود غیرمجاز به منزل یا ملک دیگران با زور، تهدید یا خشونت است. این مقاله به تعریف قانونی، مجازاتها، نحوه اثبات جرم، دفاع قانونی، نمونه شکایت و پرسشهای پرتکرار کاربران درباره ورود به عنف پرداخته است و نکات کاربردی برای پیگیری حقوقی ارائه میدهد.
ورود به عنف به منزل افراد از جمله جرایم مهم و حساس در نظام حقوقی ایران است؛ زیرا خانه و محل سکونت هر شخص، حریم خصوصی و محل امنیت روانی او محسوب میشود. هرگونه تعرض به این حریم، علاوه بر ایجاد تنش و نگرانی برای ساکنان، میتواند آرامش اجتماعی را نیز مختل کند. به همین دلیل قانونگذار با دقت و سختگیری بالا، ورود به عنف به منزل دیگران را جرمانگاری کرده است و برای مرتکبان آن مجازات تعیین کرده است.
از سوی دیگر، در بسیاری از پروندهها مشاهده میشود که برخی افراد بدون اطلاع کافی از مفهوم و مصادیق ورود به عنف، ناخواسته اعمالی انجام میدهند که از نظر قانون، جرم محسوب میشود و میتواند برای آنها مسئولیت کیفری به همراه داشته باشد. به همین دلیل شناخت دقیق این جرم و آگاهی از شرایط تحقق آن اهمیت زیادی دارد.
در این مقاله از وبسایت وکلای ایران به صورت جامع به بررسی تعریف، شرایط، مجازات و نکات مهم مربوط به حکم ورود به عنف میپردازیم تا دید روشنی نسبت به این موضوع پیدا کنید و از پیامدهای قانونی آن آگاه شوید.
برای درک دقیق این جرم، باید به قانون مجازات اسلامی مراجعه کرد. مطابق ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، هر شخصی که بدون اجازه و با توسل به زور، تهدید یا رفتار خشونتآمیز وارد منزل یا محل سکونت دیگری شود، مرتکب جرم ورود به عنف شده است. بر اساس همین ماده:
اگر فردی به عنف یا تهدید وارد منزل دیگران شود، مجازات آن ۳ ماه تا یک سال و ۶ ماه حبس است.
در صورتی که تعداد مرتکبان دو نفر یا بیشتر باشد و حداقل یکی از آنها سلاح حمل کند، مجازات به ۶ ماه تا ۳ سال حبس افزایش پیدا میکند.
به بیان ساده، ورود عمدی و بدون اجازه همراه با زور، خشونت یا تهدید، مصداق ورود به عنف است.
شاید برایتان سؤال باشد که عنف یعنی چه؟
عنف در این ماده قانونی به معنای هرگونه رفتار خشونتآمیز یا تهدیدآمیز است. بنابراین برای تحقق جرم، رفتار مرتکب باید همراه با زور، ترساندن یا ایجاد ارعاب باشد.
به همین دلیل:
رفتارهایی مثل ضربوجرح، هل دادن، شکستن در، اعمال زور یا تخریب اموال هنگام ورود، مصداق ورود به عنف محسوب میشود.
اما اگر شخصی با فریب، دروغ یا ترفند وارد خانه شود، این عمل ورود به عنف محسوب نمیشود؛ هرچند ممکن است تحت عناوین کیفری دیگری قابل تعقیب باشد.
در این ماده، منزل و مسکن به معنای محلی است که عرفاً برای سکونت افراد استفاده میشود. حتی اگر صاحبخانه هنگام ورود در محل حضور نداشته باشد، باز هم ورود غیرمجاز و خشونتآمیز به آن، جرم محسوب میشود. در نتیجه، هر محلی که برای زندگی و استراحت افراد آماده شده باشد اعم از خانه، آپارتمان، ویلا یا سوئیت در قلمرو این ماده قانونی قرار میگیرد.

اصطلاح تجاوز به عنف در حقوق کیفری زمانی به کار میرود که اعمال جنسی بدون رضایت و با اجبار، زور، تهدید یا هر نوع اکراه نسبت به یک فرد انجام شود. این رفتار، یکی از شدیدترین جرایم علیه تمامیت جسمی و روانی اشخاص محسوب میشود و قانونگذار مجازات آن را در ماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) پیشبینی کرده است.
نکته مهم این است که:
در شکایت ورود به عنف یا هرگونه اظهارنامه، شکواییه یا اوراق قضایی مشابه، نباید واژه «تجاوز به عنف» استفاده شود مگر آنکه واقعاً موضوع شکایت مربوط به یک رفتار جنسی مجرمانه نیز باشد.
استفاده اشتباه از این اصطلاح میتواند موجب ابهام، اشتباه در طرح شکایت یا تغییر عنوان مجرمانه شود.
بنابراین، لازم است شاکی یا تنظیمکننده شکواییه بداند که:
ورود به عنف مربوط به ورود غیرمجاز همراه با زور یا تهدید به منزل یا مسکن افراد است،
اما تجاوز به عنف فقط در مواردی مطرح میشود که رفتار جنسی اجباری نیز وجود داشته باشد.
برای تحقق جرم ورود به عنف، وجود عنصر روانی یا همان عنصر معنوی ضروری است. قانونگذار در این جرم تنها سوءنیت عام را شرط دانسته است؛ یعنی مرتکب باید علم و عمد در انجام رفتار خشونتآمیز یا ورود غیرمجاز داشته باشد، اما نیازی به سوءنیت خاص (مثل قصد آسیبزدن یا سرقت) نیست.
به بیان ساده:
فرد باید بداند که وارد منزل دیگری میشود؛
و عمداً این کار را با زور، تهدید یا خشونت انجام دهد.
با این حال، اگر قصد هتک حرمت منزل وجود نداشته باشد، جرم ورود به عنف نیز محقق نمیشود. برای مثال:
اگر شخصی برای کمکرسانی فوری وارد منزل دیگری شود؛
یا برای نجات فردی که در معرض خطر یا خشونت است وارد خانه شود؛
این رفتار، حتی اگر بدون اجازه باشد، ورود به عنف محسوب نمیشود؛ زیرا سوءنیت مجرمانه وجود ندارد.
در صورتی که درباره ورود به عنف، تفاوت آن با تجاوز به عنف، شرایط اثبات و مجازاتهای قانونی سؤال دارید، میتوانید از متخصصان حقوقی بهره بگیرید تا با آگاهی کامل اقدام کنید.
مجازات جرم ورود به عنف در قانون مجازات اسلامی بهطور مشخص تعیین شده و بسته به شرایط وقوع جرم، میتواند شامل حبس در حدود مختلف باشد. به صورت کلی، قانون میان ورود به عنف ساده و ورود به عنف مشدد تفاوت قائل شده است.
در صورتی که فرد بهتنهایی و بدون حمل سلاح، صرفاً با زور، تهدید یا اعمال خشونت وارد منزل دیگری شود، مجازات او طبق قانون به شرح زیر است:
۳ ماه تا یک سال و ۶ ماه حبس
اگر جرم با شرایط سنگینتری رخ دهد مثلاً:
دو نفر یا بیشتر مرتکب شوند
حداقل یکی از آنها حامل سلاح باشد
در این حالت، مجازات شدیدتر خواهد بود:
۶ ماه تا ۳ سال حبس
این تفاوت نشان میدهد که قانونگذار نسبت به ورود غیرمجاز به منزل همراه با تهدید جمعی یا حضور سلاح، حساسیت بیشتری دارد و آن را خطرناکتر برای امنیت جامعه میداند.
ورود به عنف در قانون به دو شکل ساده و مشدد مطرح میشود و نوع آن در میزان مجازات تأثیر مستقیم دارد.
در حالت ورود به عنف ساده، فرد بهتنهایی و با رفتارهای خشونتآمیز، تهدید یا اعمال زور وارد منزل یا محل سکونت دیگری میشود.
همانطور که در بخش مجازات توضیح داده شد، این رفتار طبق ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی، با ۳ ماه تا یک سال و ۶ ماه حبس مجازات میشود.

ورود به عنف مشدد زمانی است که جرم در شرایط خطرناکتری رخ دهد، مانند:
زمانی که دو نفر یا بیشتر بهصورت گروهی وارد منزل دیگران میشوند.
یا زمانی که حداقل یکی از مرتکبان سلاح حمل میکند.
در این حالت، قانونگذار با شدت بیشتری برخورد میکند و مجازات آن ۶ ماه تا ۳ سال حبس است.
بهطور کلی، تفاوت میان ورود به عنف ساده و مشدد در تعداد مرتکبان و وجود سلاح است؛ هرچه تهدید و احتمال آسیب بیشتر باشد، مجازات نیز سنگینتر خواهد بود.
نحوه اثبات جرم ورود به عنف مشابه دیگر جرایم تعزیری است و میتوان از روشهای مختلف برای اثبات آن در دادگاه استفاده کرد. مهمترین ادله قابل استناد برای اثبات این جرم عبارتاند از:
اگر مرتکب بهصراحت اعتراف کند که با زور، تهدید یا رفتار خشونتآمیز وارد منزل دیگری شده است، این اقرار میتواند بهتنهایی برای محکومیت کافی باشد.
شهادت افرادی که مشاهده مستقیم از وقوع جرم دارند، یکی از مؤثرترین روشهای اثبات ورود به عنف است. حضور همسایهها، رهگذران یا افرادی که هنگام وقوع جرم در محل بودهاند، بسیار کمککننده است.
در سالهای اخیر، دوربینهای مداربسته، تصاویر ضبطشده توسط تلفن همراه، ویدئوهای خانگی و تصاویر امنیتی نقش مهمی در اثبات این جرم داشتهاند. قاضی با مشاهده این تصاویر، میتواند بهراحتی وقوع زور، تهدید یا ورود غیرمجاز را تشخیص دهد. به طور کلی، بهترین راه برای اثبات جرم ورود به عنف، جمعآوری شهادت شهود و جستوجوی تصاویر موجود از صحنه است. این دو ابزار در بسیاری از پروندهها برای قاضی یقین قضایی ایجاد کرده و شرایط صدور حکم را تسهیل میکنند.
مجازات ورود به ملک شخصی دیگری با مجازات ورود به عنف تفاوت دارد و این دو نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. در حالی که ورود به عنف مربوط به ورود همراه با زور یا تهدید به منزل مسکونی است، ورود غیرمجاز به ملک که در ماده ۶۹۱ قانون مجازات اسلامی مطرح شده، دامنه گستردهتری دارد و الزاماً به معنای ورود خشونتآمیز نیست.
طبق این ماده، اگر فردی بدون اجازه وارد ملک، زمین، باغ، مزرعه یا هرگونه ملک شخصی دیگری شود، عمل او جرم است. این ورود ممکن است:
از ابتدا با زور (قهر و غلبه) انجام شود،
یا پس از اخطار مالک یا متصرف، فرد برای ماندن در ملک از زور و خشونت استفاده کند.
در هر دو حالت، مرتکب علاوه بر رفع تجاوز و خروج اجباری از ملک، به مجازات زیر محکوم میشود:
یک تا شش ماه حبس
اگر جرم در شرایط زیر رخ دهد:
دو نفر یا بیشتر مرتکب باشند،
و حداقل یکی از آنها سلاح همراه داشته باشد،
مجازات شدیدتر خواهد شد:
یک تا سه سال حبس
بنابراین تفاوت اصلی میان ورود به عنف و ورود غیرمجاز به ملک در این است که اولی مخصوص منزل یا محل سکونت و همراه با زور یا تهدید است، اما دومی شامل هرگونه ملک شخصی میشود حتی اگر رفتار خشونتآمیز هنگام ورود وجود نداشته باشد.
آیا مجازات ورود به عنف قابل تبدیل به جزای نقدی است؟
مطابق قانون، مجازات اصلی جرم ورود به عنف، حبس است و برخلاف تصور برخی افراد، عنوانی به نام «جزای نقدی ورود به عنف» بهصورت مستقل در قانون وجود ندارد. با این حال، در برخی شرایط استثنایی، قاضی میتواند مجازات حبس را به جزای نقدی تبدیل کند.
این تبدیل صرفاً در صورتی امکانپذیر است که:
جهات تخفیف وجود داشته باشد،
مرتکب سابقه کیفری مؤثر نداشته باشد,
شدت تهدید، زور یا خشونت پایین بوده باشد،
و شاکی خصوصی گذشت کرده باشد.
در چنین شرایطی، قاضی با توجه به رفتار مرتکب، وضعیت پرونده، ادله موجود و مصالح فردی و اجتماعی ممکن است تصمیم بگیرد مجازات حبس را به جزای نقدی بدل از حبس تبدیل کند. به عبارت دیگر، تبدیل مجازات ورود به عنف به جریمه نقدی قطعی و الزامی نیست و کاملاً به نظر و تشخیص قاضی پرونده بستگی دارد.
اگر فردی به اتهام ورود به عنف به منزل دیگران مواجه شود و مدارکی مانند تصاویر دوربین مداربسته یا فیلمهای تلفن همراه علیه او موجود باشد، اصلیترین راه دفاع، اثبات عدم سوءنیت است.
به بیان دقیقتر، متهم باید نشان دهد که ورود به ملک دیگران با قصد ارتکاب جرم نبوده و عمل او هدف مشروع داشته است، مانند:
کمک به دیگری،
نجات جان یک انسان بیگناه،
یا جلوگیری از وقوع خطری که ممکن است به دیگران آسیب برساند.
اثبات چنین دفاعی نیازمند ارائه دلایل مستند و قابل قبول به دادگاه است و معمولاً با مشاوره وکیل متخصص در امور کیفری امکانپذیر میشود.
در بسیاری از پروندهها، نقش وکیل حرفهای در جمعآوری مدارک، تنظیم لایحه دفاعیه و ارائه استدلالهای حقوقی قوی، میتواند نقش تعیینکنندهای در نتیجه پرونده داشته باشد.

اگرچه شهادت شهود یکی از روشهای اصلی اثبات جرم ورود به عنف است، اما در بسیاری از پروندهها شاهد حضوری وجود ندارد. در چنین شرایطی، قانون امکان استفاده از ادله دیگر را برای اثبات جرم پیشبینی کرده است.
روشهای جایگزین شامل موارد زیر است:
اقرار مرتکب
اگر فرد متهم بهطور صریح اعتراف کند که بدون اجازه و با زور یا تهدید وارد منزل دیگری شده، این اقرار میتواند بهعنوان مدرک قانونی کافی مورد استناد قرار گیرد.
تصاویر و فیلمهای ضبطشده
فیلمهای دوربین مداربسته، تصاویر تلفن همراه یا هر مدرک تصویری دیگری که ورود غیرمجاز یا رفتار خشونتآمیز را نشان دهد، نقش مهمی در تثبیت جرم و ایجاد یقین قضایی برای قاضی دارد.
بنابراین، حتی در صورت نبود شاهد، با استفاده از اقرار یا مدارک تصویری، امکان اثبات ورود به عنف وجود دارد و قاضی میتواند با تکیه بر این مدارک، حکم مناسب را صادر کند.
طبق ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی، جرم ورود به عنف از جمله جرایم قابل گذشت محسوب میشود. این بدان معناست که اگر شاکی خصوصی رضایت دهد یا از ادامه شکایت صرفنظر کند، تعقیب و مجازات متهم متوقف خواهد شد.
به عبارت دیگر:
در صورتی که متهم در دادسرا تحت پیگرد قرار گرفته باشد، با گذشت شاکی تعقیب متوقف میشود.
اگر محکومیتی صادر شده باشد، با رضایت شاکی اجرای حکم متوقف میشود.
توجه داشته باشید که این امکان فقط در جرایم قابل گذشت وجود دارد و در جرایم غیرقابل گذشت کاربرد ندارد. بنابراین، رضایت شاکی میتواند نقش تعیینکنندهای در رفع مسئولیت کیفری متهم و خاتمه پرونده داشته باشد.
شاکی: ……….. فرزند ………، به آدرس …………….
مشتکیعنه / متشاکی / مشتکیعنهم: ………………… فرزند/ فرزندان ………، به آدرس ……………………….
موضوع: ورود به عنف به منزل و تخریب
ریاست محترم دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان …………….
با سلام و احترام،
احتراماً به استحضار عالی میرساند؛ مشتکیعنه در تاریخ …………، به بهانههای واهی اقدام به حمله و ورود غیرمجاز به منزل اینجانب با اعمال زور و تخریب درب منزل نموده است. این عمل موجب تهدید امنیت و آرامش منزل و اعضای خانواده گردیده است و با اقدام همسایهها، مشتکیعنه دستگیر شده است.
لذا مستنداً به مواد ۶۹۴ و ۶۷۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده)، تقاضای رسیدگی فوری و تعیین کیفر قانونی برای مشتکیعنه را از محضر محترم دادسرا دارم.
با تشکر و احترام
امضا و اثر انگشت شاکی
تخریب اموال میتواند یکی از شرایطی باشد که جرم ورود به عنف را محقق میکند. با این حال، تخریب اموال خود یک جرم مستقل است و دارای مجازات جداگانه میباشد.
طبق ماده ۶۷۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات):
«هر کس عمداً اشیاء منقول یا غیرمنقول متعلق به دیگری را تخریب نماید یا به هر نحو کلاً یا جزئی تلف یا از کار اندازد، به حبس از ۳ ماه تا یک سال و ۶ ماه محکوم میشود. همچنین اگر میزان خسارت وارده ۳۳۰ میلیون ریال یا کمتر باشد، به جزای نقدی تا دو برابر معادل خسارت وارده نیز محکوم خواهد شد.»
برای طرح شکایت ورود به عنف، باید به دفاتر خدمات قضایی مراجعه کنید و شکواییه خود را ثبت نمایید. نکات مهم در تنظیم شکایت عبارتاند از:
ذکر محل دقیق وقوع جرم
ارائه هویت احتمالی متهم
ارائه مدارک و شواهد موجود، از جمله شهادت شهود، تصاویر دوربین مداربسته یا فیلمهای تلفن همراه
پس از ثبت شکایت، دادسرا تحقیقات لازم را انجام داده و در صورت احراز جرم، پرونده را برای رسیدگی به دادگاه ارسال خواهد کرد.
اگر ورود به عنف همراه با سلاح سرد صورت گیرد، جرم مشدد شده و مجازات سنگینتری دارد. در این حالت، طبق قانون، مجازات فرد ۶ ماه تا ۳ سال حبس خواهد بود.
مطابق ماده ۱۰۶ قانون مجازات اسلامی، در جرایم تعزیری قابل گذشت مانند ورود به عنف، شاکی یک سال از تاریخ اطلاع از وقوع جرم فرصت دارد تا شکایت خود را مطرح کند. در موارد خاص که شاکی تحت سلطه متهم بوده یا به دلایل خارج از اختیار قادر به شکایت نبوده است، مدت مذکور از تاریخ رفع مانع محاسبه میشود.
همچنین، اگر شاکی پیش از انقضای مهلت فوت کند، ورثه وی ظرف ۶ ماه از تاریخ فوت حق شکایت دارند.
برای دفاع از خود در پرونده ورود به عنف، همکاری با وکیل متخصص امور کیفری بسیار مؤثر است. وکیل میتواند به شما در تنظیم لایحه دفاعیه، جمعآوری مدارک و ارائه استدلالهای حقوقی قوی کمک کند. در پلتفرم حقوقی وکلای ایران، وکلای مجرب آمادهاند تا به شکل آنلاین و حضوری شما را در پیگیری پرونده همراهی کنند.
آشنایی با آراء قضایی مشابه میتواند در دفاع مؤثر از حق خود بسیار کمککننده باشد. به عنوان نمونه، در رأی صادره توسط شعبه ۴۱ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به تاریخ ۲۵/۴/۱۳۹۳، که متهم علاوه بر ورود به عنف، مرتکب ضرب و جرح نیز شده بود، قاضی اعلام کرده است:
«جرم ورود به منزل به عنف با هدف ایجاد صدمات بدنی عمدی به شاکی بوده و به عنوان مقدمات جرم ایراد صدمات بدنی عمدی تلقی میشود و جرم مستقل محسوب نمیگردد.»
این مثال نشان میدهد که ورود به عنف همراه با اعمال خشونت، میتواند نقش مؤثری در تعیین عنوان و میزان مجازات پرونده داشته باشد.
جرم ورود به عنف یکی از جرایمی است که در نزاعات و درگیریهای امروزی ممکن است رخ دهد و اثرات روانی و حقوقی قابل توجهی بر افراد و خانوادهها دارد. نحوه اثبات جرم، تعیین مجازات و دفاع قانونی در این زمینه، امری تخصصی است و نیازمند تجربه و دانش حقوقی کافی میباشد. در چنین شرایطی، یا باید دانش کافی داشته باشید یا از وکیل متخصص و متبحر کمک بگیرید تا در تنظیم شکواییه، لایحه دفاعیه و ارائه مدارک شما را همراهی کند و بهترین نتیجه حاصل شود.
ورود به عنف به معنای ورود بدون اجازه و با زور، تهدید یا خشونت به منزل یا محل سکونت دیگری است. مصادیق آن شامل هل دادن، ضرب و جرح، تخریب درب یا اموال و تهدید ساکنان میباشد.
ورود به عنف مخصوص منزل یا محل سکونت افراد است و معمولاً با زور یا تهدید همراه است، اما ورود غیرمجاز به ملک میتواند شامل هر نوع ملک شخصی باشد و لزوماً رفتار خشونتآمیز ندارد.
بر اساس ماده ۶۹۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات ورود به عنف ساده ۳ ماه تا یک سال و ۶ ماه حبس و ورود به عنف مشدد (با دو نفر یا همراه با سلاح) ۶ ماه تا ۳ سال حبس است.
بله، برای تحقق این جرم، رفتار متهم باید شامل زور، تهدید یا خشونت باشد؛ ورود بدون خشونت یا با فریب، مشمول این ماده نمیشود.
عنصر روانی، سوءنیت عام است؛ یعنی مرتکب باید بداند که بدون اجازه وارد خانه دیگری شده و عمداً این کار را انجام داده است. سوءنیت خاص لازم نیست.
بله، طبق ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی، ورود به عنف از جرایم قابل گذشت است و با رضایت شاکی، تعقیب و مجازات متوقف میشود.
رضایت شاکی باعث وقف تعقیب کیفری یا توقف اجرای حکم میشود و پرونده بسته خواهد شد، مشروط بر اینکه جرم در دسته جرایم قابل گذشت باشد.
مجازات اصلی حبس است، اما در صورت وجود جهات تخفیف و تشخیص قاضی، ممکن است حبس به جزای نقدی بدل از حبس تبدیل شود.
بله، ورود به عنف همراه با سلاح سرد، جرم مشدد محسوب میشود و مجازات آن ۶ ماه تا ۳ سال حبس است.
شهادت شهود، اقرار متهم و مدارک تصویری مانند فیلم دوربین مداربسته یا تلفن همراه، مهمترین روشهای اثبات این جرم هستند.
بله، حتی بدون شاهد میتوان از اقرار متهم یا مدارک تصویری برای اثبات جرم استفاده کرد و قاضی براساس این مدارک حکم صادر میکند.
بله، تصاویر ضبط شده میتوانند علم قاضی به وقوع جرم را ایجاد کنند و نقش مهمی در اثبات ورود به عنف دارند.
بهترین دفاع، اثبات عدم سوءنیت و اهداف مشروع مانند کمک به دیگری، نجات جان افراد یا جلوگیری از وقوع خطر است. مشورت با وکیل متخصص بسیار مؤثر است.
اطلاعات دقیق محل وقوع جرم، هویت احتمالی متهم، مدارک تصویری، فیلمها و شهادت شهود برای ارائه به دادسرا لازم است.